Donderdag, 09 November 2017

God sal jou nooit ooit verlaat nie

Deut. 31:6 “Wees sterk en vol moed; wees nie bevrees en word nie verskrik vir hulle nie; want dit is die HERE jou God wat saam met jou trek; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie.”

Die belofte dat God nooit sy volk sal verlaat nie kom dikwels in die Skrif voor. Hier gee Moses die belofte eers aan die kinders van Israel en toe aan Josua persoonlik. In werklikheid het dit begin by die belofte wat God aan Jakob gemaak het toe hy sy God-geordende rol moes aanvaar het “En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het.” (Gen. 28:15) Dit is weer aan Josua herhaal. “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie… Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” (Jos. 1:5) Dawid het dieselfde belofte aan Salomo oorgedra toe hy as koning verantwoordelikeid aanvaar het vir die bou van die groot tempel.  “Wees sterk en vol moed, … Hy sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie, totdat jy al die dienswerk aan die huis van die HERE voltooi het” (1 Kron. 28:20). Dalk is daar iets wat jy in die naam van die Here moet gaan doen, maar jy weet nie hoe en waar jy die moed vandaan sal kry nie.  Jy kan vandag vertroosting vind in dieselfde wonderlike belofte van Hebreërs 13: 5. “Want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” Ons kan ook met vrymoedigheid sê soos verse 6 verklaar: “Die Here is vir my ‘n Helper, en ek sal nie vrees nie; wat sal ‘n mens aan my doen?” Wat vers 5 so merkwaardig maak, is die feit dat daar in die Grieks vier verskillende dubbelle negatiewe stellings gebruik word in een vers. Letterlik vertaal verklaar vers 5: “Nooit ooit, Ek sal jou nooit ooit begewe en nooit ooit jou verlaat nooit ooit.” Dit is sekerlik een van die “grootste en kosbare beloftes” (2 Petrus 1: 4) wat God aan ons gee.

Donderdag, 02 November 2017

Ons het tot hier gekom

Deut. 26:7-9  Toe het ons die HERE, die God van ons vaders, aangeroep; en die HERE het ons stem gehoor en ons ellende en ons moeite en ons verdrukking aangesien;  (8)  en die HERE het ons uit Egipte uitgelei deur ‘n sterke hand en ‘n uitgestrekte arm en deur groot skrikwekkende dade en deur tekens en wonders;  (9)  en Hy het ons na hierdie plek gebring en ons hierdie land gegee, ‘n land wat oorloop van melk en heuning.

Voel jy dalk ook dat hierdie jaar eenvoudig net te lank is? Of dalk het jy al teruggekyk na die laaste jaar en byna moed verloor omdat jy voel dat jy misluk het. Luister na die volgende trooswoorde uit ‘n ongewone oord. Moses sê in Deut. 26:9: “God het ons tot hier gebring...”  Dit was Moses se woorde toe hy tussen die ander leiers van Israel gestaan het en hulle wou lei om, ten spyte van hulle sonde en mislukkings in die verlede, die werk van die Here te ondersteun met hulle aardse besittings. Dit is natuurlik maklik om verantwoordelikheid te neem en suksesvol te wees as alles goed gaan en daar is geen uitdagings nie, maar ons almal weet dit werk nie so nie. Hoor wat bely Moses in Deut. 26:6  “Maar die Egiptenaars het ons mishandel en ons verdruk en ‘n harde diens op ons gelê.” Die Egiptenaars het die lewe vir hulle moeilik gemaak en glo my daar is ‘n hele paar “Egiptenaars” wat agter jou aan is om jou lewe vir jou moeilik te maak. Wat doen ons moet hulle? Wel, die antwoord wat Moses bied is ietwat ongewoon. Hy verklaar dat as hulle gee van hulle aardse besittings soos die Here voorgeskryf het, sou die Here ‘n verklaring oor hulle maak en hulle groter maak as enige ander nasie en hulle lof en eer gee. 

Liewe vriende, God het ons tot hier gebring, laat ons dit nie vergeet as ons gee van dit wat ons van die Here ontvang het nie, soos bv. ons tyd, finansies en talente/gawes. Laat ons Hom ook hierin gehoorsaam wees.

Saterdag, 28 Oktober 2017

Die Onfeilbare Teenwoordigheid

Gen. 28:15  En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het.

Dit is die eerste van baie beloftes van God se onfeilbare teenwoordigheid in die lewens van diegene wat Hom vertrou. Dit is wat die Here aan Jakob gesê het toe hy besig was om te vlug van die ongeregverdigde toorn van Esau. Let ook op God se belofte aan Josua: “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie; soos Ek met Moses gewees het, sal Ek met jou wees; Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” (Jos. 1:5)
 Daar is ook Sy belofte aan Sy uitverkore volk, Israel: “Want die HERE sal sy volk ter wille van sy grote Naam nie verwerp nie, omdat dit die HERE behaag het om van julle vir Hom ‘n volk te maak.” (1 Sam. 12:22) Daar is baie ander soortgelyke beloftes in die Skrif. Een wat veral God se hart openbaar, is Jesaja 41:17, “Die ellendiges en behoeftiges soek water, maar daar is nie; hulle tong verdroog van dors; Ek, die HERE, sal hulle verhoor; Ek, die God van Israel, sal hulle nie verlaat nie.”
 Die kosbaarste van almal is egter die versekering aan alle Nuwe Testamentiese gelowiges Hebreërs 13: 5: “Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” Na ‘n baie  vermoeiende lys van uitdagings in Paulus se lewe verklaar hy ook in Romeine 8:39 “(niks) ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie.” “En kyk, Ek is met julle”, het Jesus in Mattheus 28:20 gesê, “al die dae tot aan die voleinding van die wêreld. Amen.”  

Sondag, 15 Oktober 2017

Vrede

Vrede is een van die mees essensiële Christelike waardes, maar wat baie Christen ontbreek. Net soos liefde, is vrede nie net ‘n emosie nie, maar ‘n oortuiging van die hart. Die Bybel sê eerstens in Efesiërs 2:14 dat Jesus ons vrede IS. Dis nie ‘n saak van staat (toestand) nie, maar van status (stand). Vir Jesus om ons vrede te wees, moes Hy alle vorme van vyandskap wat daar tusen God en die mens was verwyder en ons met God versoen deur die vyandskap tot niet te maak. Jesus het dit volkome gedoen deur Sy kruisdood en opstanding en ons daardeur toegang tot die Vader gegee. Die Bybel sê tweedens dat Jesus deur sy teenwoordigheid in ons interaksie met ander Christene vir ons vrede BEWERK. In 1 Kor. 14:33 leer ons dat God nie ‘n God van wanorde is nie, maar van vrede “soos in al die gemeentes van die heiliges”. Die Here se teenwoordigheid in ons gemeentelike byeenkomste is ‘n bron van vrede vir ons. Die gemeenskap van die heiliges bewerk vrede in ons harte omdat ons met ander te doen het wat ons liefhet. Die Bybel sê ook laastens dat Jesus se bediening aan ons, ons vrede BEWAAR. Paulus leer ons in Ef. 2:17 dat “Hy (het) die evangelie van vrede kom verkondig” het. Jesus het pertinent gekom om ons vrede te kom gee deur ons toegang te gee “deur een Gees tot die Vader”. Omdat Jesus daagliks vir ons intree by die Vader, word ons vrede bewaar. In Filippense 4:6-7  kry ons die opdrag, “Wees oor niks besorg nie, maar laat julle begeertes in alles deur gebed en smeking met danksegging bekend word by God.  En die vrede van God, wat alle verstand te bowe gaan, sal julle harte en julle sinne bewaar in Christus Jesus.” Jesus is, bring en bewaar vrede in ons harte en gedagtes al voel ons nie die vrede nie. Vrede in ons lewens is dus as gevolg van die teenwoordigheid en bediening van Jesus in ons lewens en nie bloot net ‘n emosie of gevoel nie, dit is die wete (innerlike oortuiging) dat God in beheer is. Wat ookal gebeur, die Here Jesus is by ons om ons op elke lewenservaring te vergesel en om ons vrede te gee en dit te bewaar. 

Maandag, 15 Mei 2017

Vir Mammas


Geen Ma is perfek nie.

Maar dis die krakies en plootjie en gewoontes wat haar uniek maak. 

‘n Ma se liefde is onvoorwaardelik.

Anders as ‘n uurglas loop die sand van vergifnis nooit leeg nie. 

Sy her-brei jou “knoei-serp” en stik jou strandsak vir Naaldwerk klas. 

Sy sit vir ure in ‘n koue saal terwyl jy aan gimnastiek kompetisies deelneem. 

‘n Ma raap-en-skraap en spaar vir jou ontwerpers matriekafskeid rok en later jou droom trourok. 

Sy gesels vir ure met jou oor die foon, waar jy vir jare lank in jou eie vreemde, verre land bly.

‘n Ma vee trane af en troos, al is haar dogter self al ‘n Ma. 

Dit alles en meer is my ma!

Donderdag, 20 Oktober 2016

TEVREDENHEID

Hierdie kort reeks fokus op daardie Bybelse eienskappe wat eie behoort te wees aan Christene.  

In Spreuke 30:7-9 het Salomo die volgende gesê: “Twee dinge vra ek van U;  onthou dit nie aan my voordat ek sterf nie.  Hou valsheid en leuentaal ver van my af;  gee my nie armoede of rykdom nie, laat my geniet die brood wat vir my bestemd is;  dat ek nie, as ek oorversadig geword het, U verloën nie, en sê: Wie is die Here:  En dat ek nie, as ek arm geword het, steel en my aan die Naam van my God vergryp nie”
Toe God vir Salomo gevra het wat Hy vir hom kon gee, het Salomo geantwoord en gevra vir ‘n opmerksame hart om reg te spreek oor die volk en om tussen goed en kwaad te onderskei (1 Kon. 3:5-14).  Jabes het gevra dat God hom ryklik moet seën en sy grondgebied vermeerder en dat God se hand met hom moet wees en dat God die onheil van hom moet afweer sodat geen smart hom sou tref nie (1 Kron. 4:9-10).  Wat sou jy van God gevra het?
Ons moet leer om ons gebedsversoeke te rig met wat te doen het met ons karakterbou en lewensomstandighede.  Vra eerstens vir God om jou te help om nie te sondig nie en om jou van trots en oneerlikheid te verlos.  As ‘n persoon wat na tevredenheid (vergenoegde) streef, vra Hom dan om jou nie armoede of rykdom te gee nie.  Beide hierdie uiterstes kan ons in versoeking lei.  Aan die een kant kan armoede veroorsaak dat ons teen God murmureer;  en aan die ander kant kan ons in ons rykdom onafhanklik van God raak.
Ontevredenheid verhinder ons om te geniet dit wat God alreeds vir ons gegee het.  Dit vat slegs ‘n druppel asyn om ‘n glas melk suur te maak.  Wees versigtig vir so ‘n gesindheid van ontevredenheid in die huis, by die werk of in die kerk.  Ontevredenheid oor hoe ons lyk, wat ons aantrek, ons inkomste, ongemak en selfs omstandighede waarmee ons te doen kry soos byvoorbeeld die weer, kweek ongelukkigheid.
Paulus is deur verskeie beproewinge getoets.  Hy was in die tronk, het skipbreuk gely, was honger en dors (2 Kor. 11:24-27);  maar selfs in die tronk het hy geskryf: “Nie dat ek dit sê uit gebrek nie, want ek het geleer om vergenoeg te wees met die omstandighede waarin ek is” (Fil. 4:11). 
 Die Bybel sê: “Maar die godsaligheid saam met vergenoegdheid is ‘n groot wins” (1 Tim. 6:6). God mag dalk rykdom aan ons toevertrou of ons mag dalk met armoede beproef word, maar in beide gevalle moet ons Hom vertrou en Sy genade moet vir ons genoeg wees.  Ons het met niks in die wêreld gekom nie en ons sal die wêreld met niks verlaat nie.  Ons moet dus tevrede wees dat ons kos het om te eet en klere het om aan te trek.
Die vergenoegde persoon lewe deur geloof in die beloftes van God en bewys dat God in staat is om al sy behoeftes te vervul na die rykdom in heerlikheid deur Christus Jesus – (Fil. 4:19). Op sesjarige ouderdom het Fanny Crosby as gevolg van ‘n doktersfout blind geword en op agtjarige ouderdom skryf sy: 
“O what a happy child I am
Although I cannot see
I am resolved that in this world
Contented I will be.
In 1 Tim. 6:17 waarsku Paulus ons: “Beveel die rykes in die teenwoordige wêreld om nie hoogmoedig te wees nie en ook nie hulle hoop te stel op die onsekerheid van die rykdom nie, maar op die lewende God wat ons alles ryklik verleen om te geniet”. Laat ons die gesindheid van vergenoegdheid by Dawid aanleer en saam met hom getuig: “Die Here is my Herder;  niks sal my ontbreek nie” (Ps. 23:1).

[Met vergunning vertaal en aangepas uit die Herald of Hope tydskrif]

Sondag, 25 September 2016

Besorgdheid en Bekommernis

Ons almal raak een of ander tyd besorg oor een of ander saak. Die druk by die werk, die welstand van ons kinders, die toestand in ons land, die leefstyl van ander wat vir ons lief en dierbaar is en ons finansiele posisie. Wat dit ook al mag wees, ons is besorg en soms sommer lekker bekommerd daaroor. Hierdie gevoelens veroorsaak dan problem vir ons. Neem asb. kennis dat alle besorgdheid is nie noodwendig sondig en verkeerd nie, maar as dit nie reg hanteer word nie, kan dit oorgaan in sonde. Die Bybel tref ‘n duidelike onderskeid tussen ‘n opregte besorgdheid  en ‘n sondige bekommernis, maar gebruik dieselfde Griekse basis woord “merimna” in albei gevalle.  Paulus gebruik ‘n soortgelyke woord in Filippense 2:20 as hy na die opregte tipe besorgdheid verwys wat Timotheus gehad het deur sy “belange opreg (te) behartig” (merimnysei). In 1 Korintiërs 12:25 gebruik Paulus ook ‘n soortgelyke woord as hy opdrag gee dat gemeentelede “gelyke sorg” (merimnousin) vir mekaar moet dra. Paulus sê in 2 Korintiërs 2:28 dat hy, ten spyte van sy persoonlike uitdagings, ook nog die “daaglikse bekommernis (merimna), die sorg vir al die gemeentes” ook het.  Hierdie gevoelens is ‘n opregte omgee vir die belange van ander.

Die sondige tipe bekommernis waarna die Bybel verwys, gebruik dieselfde Griekse woord “merimna”, maar die konteks verskil. Jesus het in Mattheus 6:25  gesê: “Moenie julle kwel (merimnate) oor jul lewe—wat julle sal eet en wat julle sal drink nie”. Jesus het ook in die gelykenis van die saaier verwys na die “sorge van hierdie wêreld” (Mark. 4:19) as ‘n slegte ding en in Lukas 10:41 na Martha verwys as “besorg (merimnate) en verontrus oor baie dinge” en dat sy dus ‘n slegte gesindheid gehad het. Paulus se opdrag in Filippense 4:6 is “Wees oor niks besorg (merimnate) nie, wys ook na ‘n sondige gesindheid. Die sondige tipe bekommernis is dus die oor-angstige besorgdheid oor die toekoms en dinge wat nie verander kan word nie. Bekommernis is onproduktiewe gedagtes (dagdromery) wat heeltyd probeer om die toekomstige uitkomste te probeer verander. Dit is sondig as sulke gedagtes beheer neem van jou en nie andersom nie. Dit gaan gepaard met die afskeep van verantwoordelikhede, moedeloosheid en hopeloosheid.


Sondige bekommernis veroorsaak slaaploosheid, vergeetagtigheid, gespannenheid en onrustigheid. Hierdie gesindheid veroorsaak dat ons kortaf is met ander en oorkrities van ander mense is en alles wil beheer. Ons sien ander se foute raak en deurdink en oordink hulle foute en probeer ten alle koste die blaam verskuif. ‘n Vinniger hartklop, ongestelde maag en dagdromery veroorsaak dat min werk gedoen word, alhoewel daar baie is om te doen.  As enige van hierdie bostaande simptome gereeld voorkom, kan ons met ons leraar daaroor praat en leer om reg te bid (Fil. 4:6,7), reg te dink (Fil. 4:8) en regop te tree (Fil. 4:9).