Sondag, 20 Mei 2018

Pinksterdag 20 Mei 2018

Vandag vier ons die wonderlike dag toe die Heilige Gees uitgestort is, volgens Jesus se belofte in Joh. 16:7, en die kerk begin het, volgens die belofte in Hand. 1:8. Die Skrif is duidelik daaroor dat die Kerk op Pinksterdag begin het toe die dissipels met die Heilige Gees gedoop is. Die waterdoop van Gelowiges het ook op Pinksterdag begin toe 3,000 mense wat die evangelie gehoor het geglo het, gedoop is en by die nuwe gemeente gevoeg is. Dit was die heel eerste keer ooit dat so iets gebeur het.

Die uitstorting van die Heilige Gees is die begin van die kerk en die begin van God se nuwe plan vir nuwe mense. Die ou dinge is waarlik verby en die nuwe dinge het gekom. Dit is wat ons vandag vier – ALLE NUWE DINGE. Die Kerk, wat geseën is met die innerlike werk van die Gees van God, is God se nuwe plan vir ons in hierdie tydperk van Genade. Een van die seëninge van hierdie nuwe plan is dat ons deel het aan die “lewensap van die wortel van die olyfboom” (Israel) (Rom 11:17). Dit is die geestelike lewenskrag van God wat werk in ons lewens. Dit beteken prakties dat ons getuies kan wees van God se werk in ons lewens (Hand. 1:8), dat ons insig kan he om God te ken (Ef. 1:18), dat ons in ons siele versterk kan word as ons swaarkry (Ef. 3:16), dat ons deur die Gees gelei kan word (Rom. 8:14) en dat ons vry kan wees (2 Kor. 3:17). Daar is nog baie ander dinge wat die Gees vir ons doen, maar die belangrikste is dat ons NUWE dinge kan ervaar deur Sy krag.

Vier jy vandag nuwe dinge of sit jy vas in die tradisie van die ou dinge?

Sondag, 06 Mei 2018

In die stal van Jesus

Joh 10:14-16  Ek is die goeie herder, en Ek ken my eie en word deur my eie geken.  (15)  Net soos die Vader My ken, ken Ek ook die Vader; en Ek lê my lewe af vir die skape.  (16)  Ek het nog ander skape wat nie aan hierdie stal behoort nie. Ek moet hulle ook lei, en hulle sal na my stem luister, en dit sal wees een kudde, een herder.

Die dag toe Jesus sy dissipels geleer het dat Hy die "goeie Herder" is, het Hy nie bloot aan hulle 'n konsep oor sy eie bediening in hulle lewens oorgedra nie. Hy het hulle geleer wie hulle in Christus is.

Vincent's Word Studies haal Thomson aan soos volg: “The low building on the hill-side which we have just passed, with arches in front, and its enclosure protected by a rubble wall and thorny hedge, is a sheepfold or marah.... The marahs are generally built in a valley, or on the sunny side of a hill, where they are sheltered from the winter winds. In ordinary weather the sheep and goats are gathered at night into the enclosed yard; but when the nights are cold and stormy the flocks are shut up in the marah. The sharp thorn-bushes on the top of the wall that surrounds the yard are a defense which the prowling wolf will rarely attempt to scale. The leopard and panther of this country, however, when pressed with hunger, will sometimes overleap this thorny hedge, and with one bound land amongst the frightened fold” (“Central Palestine and Phoenicia,” p. 591).

Met ander woorde, Jesus was besig om sy dissiples te leer dat hulle die kerk moet sien as 'n splinternuwe beweging wat nie staatmaak op die georganiseerde en alles-in-plek samekomste van die Joodse geloof nie, maar 'n organisme wat hulle bestaan uitsluitlik te danke het aan die Herder se sorg vir hulle. Elke Christen wat in die Nuwe Testament tydperk tot geloof in Jesus Christus gekom het behoort nou aan die STAL van Christus en is afhanklik vir hulle oorlewing aan Hom. As die kerk homself oortuig dat sy bestaan en oorlewing in sy eie hande of in sy eie vermoe om te organiseer en struktureer gefundeerd is, dan is dit die eerste tree na afsterwe.

Sondag, 26 November 2017

Vrees nie die dood

Vertaal uit C.H. Spurgeon se Morning and Evening boek bl. 222

Kind van God, die dood het sy angel verloor omdat die duiwel se mag daaroor vernietig is. Hou dan op om die dood te vrees. Vra genade van God dat hy jou deur 'n intieme kennis en 'n vaste oortuiging van jou Verlosser se dood versterk kan word vir daardie uur. Om naby die kruis van Golgota te bly, is om met belangstelling aan die dood dink, en dit  te verwelkom met blydskap. Dit is ‘n seëning om in die Here te sterf. Die dood is nie meer ‘n ballingskap nie, dit is 'n terugkeer uit gevangenis, 'n huis toe gaan na die baie wonings waar ander geliefdes reeds woon. Die afstand tussen die wat reeds in verheerlikte liggame wag in die hemel en die strydende heiliges op aarde lyk oorweldigend groot, maar dit is nie so nie. Ons is nie so ver van ons ewige tuiste af nie - 'n oomblik bring ons daar. Die seile is reeds gespan en die siel het reeds op die oop waters uitgevaar. Hoe lank sal die reis wees? Hoeveel moeisame winde sal die seile moet trotseer, voordat dit land in die hawe van vrede? Hoe lank sal daardie siele oor en weer op die golwe geslinger word voordat dit kan anker in die see wat geen storms ken nie? Luister na die antwoord, dit kom as ons "afwesig van die liggaam (en) teenwoordig by die Here" is. Daardie skip wat pas vertrek het, het reeds sy hawe in sig. Dit het maar skaars sy seile gespan en dit was daar. Soos die skip van ouds, aan die meer van Galiléa, het 'n storm dit rondgeslinger, maar Jesus het gesê: "Vrede, wees stil," en dadelik het hulle gearriveer. Moenie dink dat 'n lang lewensloop die tydsduur tussen die dood en die ewigheid van glorie sal belemmer nie. Wanneer ons die oë op die aarde sluit open ons dit in die hemel. Die vuurperde wat ons weg versper is maar 'n oomblik op die pad. Kind van God, wat is daar dan te vrees wat betref die dood as die vloek en angel daarvan deur die dood van jou Here vernietig is? 

Donderdag, 09 November 2017

God sal jou nooit ooit verlaat nie

Deut. 31:6 “Wees sterk en vol moed; wees nie bevrees en word nie verskrik vir hulle nie; want dit is die HERE jou God wat saam met jou trek; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie.”

Die belofte dat God nooit sy volk sal verlaat nie kom dikwels in die Skrif voor. Hier gee Moses die belofte eers aan die kinders van Israel en toe aan Josua persoonlik. In werklikheid het dit begin by die belofte wat God aan Jakob gemaak het toe hy sy God-geordende rol moes aanvaar het “En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het.” (Gen. 28:15) Dit is weer aan Josua herhaal. “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie… Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” (Jos. 1:5) Dawid het dieselfde belofte aan Salomo oorgedra toe hy as koning verantwoordelikeid aanvaar het vir die bou van die groot tempel.  “Wees sterk en vol moed, … Hy sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie, totdat jy al die dienswerk aan die huis van die HERE voltooi het” (1 Kron. 28:20). Dalk is daar iets wat jy in die naam van die Here moet gaan doen, maar jy weet nie hoe en waar jy die moed vandaan sal kry nie.  Jy kan vandag vertroosting vind in dieselfde wonderlike belofte van Hebreërs 13: 5. “Want Hy het gesê: Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” Ons kan ook met vrymoedigheid sê soos verse 6 verklaar: “Die Here is vir my ‘n Helper, en ek sal nie vrees nie; wat sal ‘n mens aan my doen?” Wat vers 5 so merkwaardig maak, is die feit dat daar in die Grieks vier verskillende dubbelle negatiewe stellings gebruik word in een vers. Letterlik vertaal verklaar vers 5: “Nooit ooit, Ek sal jou nooit ooit begewe en nooit ooit jou verlaat nooit ooit.” Dit is sekerlik een van die “grootste en kosbare beloftes” (2 Petrus 1: 4) wat God aan ons gee.

Donderdag, 02 November 2017

Ons het tot hier gekom

Deut. 26:7-9  Toe het ons die HERE, die God van ons vaders, aangeroep; en die HERE het ons stem gehoor en ons ellende en ons moeite en ons verdrukking aangesien;  (8)  en die HERE het ons uit Egipte uitgelei deur ‘n sterke hand en ‘n uitgestrekte arm en deur groot skrikwekkende dade en deur tekens en wonders;  (9)  en Hy het ons na hierdie plek gebring en ons hierdie land gegee, ‘n land wat oorloop van melk en heuning.

Voel jy dalk ook dat hierdie jaar eenvoudig net te lank is? Of dalk het jy al teruggekyk na die laaste jaar en byna moed verloor omdat jy voel dat jy misluk het. Luister na die volgende trooswoorde uit ‘n ongewone oord. Moses sê in Deut. 26:9: “God het ons tot hier gebring...”  Dit was Moses se woorde toe hy tussen die ander leiers van Israel gestaan het en hulle wou lei om, ten spyte van hulle sonde en mislukkings in die verlede, die werk van die Here te ondersteun met hulle aardse besittings. Dit is natuurlik maklik om verantwoordelikheid te neem en suksesvol te wees as alles goed gaan en daar is geen uitdagings nie, maar ons almal weet dit werk nie so nie. Hoor wat bely Moses in Deut. 26:6  “Maar die Egiptenaars het ons mishandel en ons verdruk en ‘n harde diens op ons gelê.” Die Egiptenaars het die lewe vir hulle moeilik gemaak en glo my daar is ‘n hele paar “Egiptenaars” wat agter jou aan is om jou lewe vir jou moeilik te maak. Wat doen ons moet hulle? Wel, die antwoord wat Moses bied is ietwat ongewoon. Hy verklaar dat as hulle gee van hulle aardse besittings soos die Here voorgeskryf het, sou die Here ‘n verklaring oor hulle maak en hulle groter maak as enige ander nasie en hulle lof en eer gee. 

Liewe vriende, God het ons tot hier gebring, laat ons dit nie vergeet as ons gee van dit wat ons van die Here ontvang het nie, soos bv. ons tyd, finansies en talente/gawes. Laat ons Hom ook hierin gehoorsaam wees.

Saterdag, 28 Oktober 2017

Die Onfeilbare Teenwoordigheid

Gen. 28:15  En kyk, Ek is met jou, en Ek sal jou bewaar oral waar jy heengaan, en Ek sal jou terugbring in hierdie land; want Ek sal jou nie verlaat nie, totdat Ek gedoen het wat Ek jou gesê het.

Dit is die eerste van baie beloftes van God se onfeilbare teenwoordigheid in die lewens van diegene wat Hom vertrou. Dit is wat die Here aan Jakob gesê het toe hy besig was om te vlug van die ongeregverdigde toorn van Esau. Let ook op God se belofte aan Josua: “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie; soos Ek met Moses gewees het, sal Ek met jou wees; Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” (Jos. 1:5)
 Daar is ook Sy belofte aan Sy uitverkore volk, Israel: “Want die HERE sal sy volk ter wille van sy grote Naam nie verwerp nie, omdat dit die HERE behaag het om van julle vir Hom ‘n volk te maak.” (1 Sam. 12:22) Daar is baie ander soortgelyke beloftes in die Skrif. Een wat veral God se hart openbaar, is Jesaja 41:17, “Die ellendiges en behoeftiges soek water, maar daar is nie; hulle tong verdroog van dors; Ek, die HERE, sal hulle verhoor; Ek, die God van Israel, sal hulle nie verlaat nie.”
 Die kosbaarste van almal is egter die versekering aan alle Nuwe Testamentiese gelowiges Hebreërs 13: 5: “Ek sal jou nooit begewe en jou nooit verlaat nie.” Na ‘n baie  vermoeiende lys van uitdagings in Paulus se lewe verklaar hy ook in Romeine 8:39 “(niks) ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie.” “En kyk, Ek is met julle”, het Jesus in Mattheus 28:20 gesê, “al die dae tot aan die voleinding van die wêreld. Amen.”  

Sondag, 15 Oktober 2017

Vrede

Vrede is een van die mees essensiële Christelike waardes, maar wat baie Christen ontbreek. Net soos liefde, is vrede nie net ‘n emosie nie, maar ‘n oortuiging van die hart. Die Bybel sê eerstens in Efesiërs 2:14 dat Jesus ons vrede IS. Dis nie ‘n saak van staat (toestand) nie, maar van status (stand). Vir Jesus om ons vrede te wees, moes Hy alle vorme van vyandskap wat daar tusen God en die mens was verwyder en ons met God versoen deur die vyandskap tot niet te maak. Jesus het dit volkome gedoen deur Sy kruisdood en opstanding en ons daardeur toegang tot die Vader gegee. Die Bybel sê tweedens dat Jesus deur sy teenwoordigheid in ons interaksie met ander Christene vir ons vrede BEWERK. In 1 Kor. 14:33 leer ons dat God nie ‘n God van wanorde is nie, maar van vrede “soos in al die gemeentes van die heiliges”. Die Here se teenwoordigheid in ons gemeentelike byeenkomste is ‘n bron van vrede vir ons. Die gemeenskap van die heiliges bewerk vrede in ons harte omdat ons met ander te doen het wat ons liefhet. Die Bybel sê ook laastens dat Jesus se bediening aan ons, ons vrede BEWAAR. Paulus leer ons in Ef. 2:17 dat “Hy (het) die evangelie van vrede kom verkondig” het. Jesus het pertinent gekom om ons vrede te kom gee deur ons toegang te gee “deur een Gees tot die Vader”. Omdat Jesus daagliks vir ons intree by die Vader, word ons vrede bewaar. In Filippense 4:6-7  kry ons die opdrag, “Wees oor niks besorg nie, maar laat julle begeertes in alles deur gebed en smeking met danksegging bekend word by God.  En die vrede van God, wat alle verstand te bowe gaan, sal julle harte en julle sinne bewaar in Christus Jesus.” Jesus is, bring en bewaar vrede in ons harte en gedagtes al voel ons nie die vrede nie. Vrede in ons lewens is dus as gevolg van die teenwoordigheid en bediening van Jesus in ons lewens en nie bloot net ‘n emosie of gevoel nie, dit is die wete (innerlike oortuiging) dat God in beheer is. Wat ookal gebeur, die Here Jesus is by ons om ons op elke lewenservaring te vergesel en om ons vrede te gee en dit te bewaar.